
Zgodnie z art. 94(6) Kodeksu pracy chodzi o postać papierową lub elektroniczną. Biorąc pod uwagę praktykę - najwygodniejszym rozwiązaniem byłoby przygotowanie takiej informacji w postaci papierowej i doręczenie jej odchodzącemu pracownikowi w pakiecie razem ze świadectwem pracy (np. osobiście za pokwitowaniem lub drogą pocztową za potwierdzeniem odbioru). Postać elektroniczna (np. poprzez wiadomości e-mail) byłaby wskazana tylko wówczas, gdy pracodawca posiada zgodę zainteresowanej osoby na wykorzystanie jej adresu e-mail do celów związanych z zatrudnieniem. Co istotne, przesłanie takiej informacji za pośrednictwem poczty elektronicznej nie wymaga od pracodawcy posiadania kwalifikowanego podpisu elektronicznego.
Obie opcje są poprawne, a ostateczną decyzję w tej kwestii podejmuje pracodawca. Mając na względzie interes pracowników (łatwiejsze zrozumienie treści informacji), jak też pracodawców (oszczędność czasu w postaci mniejszej liczby osób domagających się wyjaśnienia zapisów zawartych w takim dokumencie) wskazane byłoby umieszczenie konkretnych dat zamiast wskazywania mniej czytelnych regulacji kodeksowych.
Przykład:
Informujemy, że Pani (Pana) dokumentacja pracownicza będzie przechowywana do 31.12.2035 r.
Ma Pan(i) możliwość odbioru dokumentacji pracowniczej w okresie od 01.01.2036 r. do 31.01.2036 r.
W razie nieodebrania przez Panią (Pana) dokumentacji pracowniczej we wskazanym terminie, zostanie ona zniszczona.
Treść art. 94(6) Kodeksu pracy wyraźnie wskazuje, że taka informacja ma stanowić odrębny dokument. Mowa jest bowiem o tym, że pracodawca WRAZ ZE świadectwem pracy wydaje pracownikowi informację o okresie przechowywania, możliwości odbioru oraz zniszczeniu dokumentacji pracowniczej. Zamieszczenie takiej informacji w treści świadectwa pracy byłoby więc błędne.
Nie. Informację w sprawie okresu przechowywania, możliwości odbioru oraz zniszczeniu dokumentacji pracowniczej należy przekazać wyłącznie pracownikom, z którymi stosunek pracy został nawiązany 1 stycznia 2019 r. bądź później. Nie ma takiego obowiązku, jeżeli umowa o pracę została zawarta przed tą datą.
Przykład:
Pracodawca w dniu 18.07.2025 r. rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia, z winy pracownika, z dwiema osobami. Jedna z nich była zatrudniona na umowie o pracę na okres próbny (obowiązującą od 01.07.2025 r.), druga natomiast – na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony (obowiązująca od 01.01.2017 r.). Tylko w tym pierwszym przypadku pracodawca ma obowiązek przekazać informację o okresie przechowywania, możliwości odbioru oraz zniszczeniu dokumentacji pracowniczej. Oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie, aby pracodawca przekazał taką informację również temu drugiemu pracownikowi.
Obowiązkiem pracodawcy jest przedstawienie informacji o okresie przechowywania, możliwości odbioru oraz zniszczeniu dokumentacji pracowniczej tylko w przypadku stosunków pracy zawartych 01.01.2019 r. bądź później. Warto podkreślić, że stosunek pracy nawiązuje się w dniu określonym w umowie jako dzień rozpoczęcia pracy (art. 26 Kodeksu pracy). Za pozostałe okresy zatrudnienia pracodawca nie musi przekazać takiej informacji, choć w praktyce może budzić to wątpliwości po stronie pracownika.
Przykład:
Pracodawca 01.01.2018 r. zatrudnił panią Agatę na podstawie umowy o pracę na okres próbny. Następnie, 01.04.2018 r., strony zawarły umowę o pracę na czas określony (1 rok), a po jej zakończeniu – od 01.04.2019 r. podpisano umowę o pracę na czas nieokreślony. Zatrudnienie zostało zakończone 30.06.2025 r. W takiej sytuacji pracodawca ma obowiązek przekazać pani Agacie informację o okresie przechowywania, możliwości odbioru oraz zniszczeniu dokumentacji pracowniczej tylko za okres obowiązywania umowy o pracę na czas nieokreślony (czyli od 01.04.2019 r. do 30.06.2025 r.). Pracodawca ma prawo (ale nie obowiązek) uzupełnić taki dokument poprzez zamieszczenie informacji o okresie przechowywania dokumentacji pracowniczej za pozostały okres zatrudnienia (w opisanym przypadku: od 01.01.2028 r. do 31.03.2019 r.).